W zdrowym ciele zdrowy duch!

Robiliście w tym roku postanowienia noworoczne? Sama wcześniej nie przywiązywałam do takich postanowień większej wagi, sądziłam, że jeśli będę chciała się zmienić - mogę to zrobić w każdej chwili! Dopiero teraz doceniłam tę magię wokół noworocznych postanowień, dostrzegłam ile siły potrafi przynieść sama świadomość, że inni też się starają. I chyba faktycznie coś w tym jest, swoista energia nowego roku. Aż człowiekowi się chcę realizować wszystkie postanowienia!

W tym roku podeszłam do całej sprawy zupełnie inaczej. Zorganizowałam się! Postawiłam sobie wyzwania! I konsekwentnie je realizuję :)
Wyzwania możecie wymyślić sobie same lub dołączyć do już istniejącego - teraz tyle tego się mnoży! Sama dołączyłam do wyzwania Kasieńki, które trwa do walentynek, a jego celem jest pokochanie własnego ciała. Uczestniczki wymieniają się ulubionymi ćwiczeniami, smacznymi przepisami i wzajemnie się motywują do działania :) A jeśli potrzeba Wam czegoś więcej, to powiem Wam w sekrecie, że najaktywniejsze uczestniczki mają szansę wygrać w przyszłym tygodniu książkę Ani Lewandowskiej "Żyj zdrowo i aktywnie"!

Takim przełomowym momentem w mojej wewnętrznej przemianie było kupno kalendarza.  Jest śliczny, chętnie po niego sięgam i naprawdę pomógł mi w organizacji swojego życia - już nie tylko w dążeniu do zdrowego trybu życia; nareszcie o wszystkim pamiętam!
Spisuję też posiłki, by się pilnować i nie podjadać. A skoro już posiłki, to i kalorie! Z początku myślałam, że będę po prostu starać się zawsze być poniżej wyliczonego dziennego zapotrzebowania, jednak okazało się, że dieta 1000kcal wcale nie jest taka zła, jeśli tylko porządnie zaplanuje się posiłki. Zdarzają mi się małe grzeszki (jak na przykład dwa piwka do filmu ze współlokatorami na jednej kanapie), ale znacznie rzadziej i naprawdę nie chodzę głodna :)

Odkąd mieszkam na własną rękę, mam większą kontrolę nad tym, co jem. Nie są to już obiadki mamusi, czy ze stołówki szkolnej, gotuję sobie sama - i bardzo to lubię :) Wprowadziłam do swojej diety mnóstwo warzyw, lubię bawić się jedzeniem i eksperymentować z nowymi, często po prostu warzywnymi przepisami. Dzisiaj, gdy tylko przedstawię Wam wszystko, biorę się za zapiekaną cukinię z kuskusem, pomidorkami i mozzarellą. Muszę też mieć w lodówce zawsze coś na śniadanie - a to hummus, a to guacamole, a to pasztet z czerwonej soczewicy - ze zdjęcia! Wszyscy się nim zajadają, koniecznie wypróbujcie ten przepis!

Zorganizowałam sobie sprzęt do ćwiczeń! W Lidlu była wspaniała promocja, można było zaopatrzyć się w naprawdę dobrej jakości sprzęt sportowy po taniości. Promocja jest ciągle aktualna i całkiem sporo fajnych akcesoriów można jeszcze wygrzebać (przed chwilą byłam w Lidlu po chlebek i cukinię na obiad :)), także śpieszcie się póki jeszcze się ostało!
Sama kupiłam sobie stanik sportowy (poluję jeszcze na drugi, ale ciężko trafić na małe rozmiary...), ekspandery widoczne na zdjęciu i piłkę do pilatesu z masującymi wypustkami, która leży jeszcze nienapompowana. Ciężarki zwinęłam z domu, ale wydaje mi się, że mama nie zauważyła :):):) Myślę też o jakiejś fajnej odzieży do biegania, ktoś coś?

Ale żeby nie było, że dbam sobie tylko o ciało! O ducha też, jak najbardziej! Uwielbiam czytać książki, są dla mnie najlepszą odskocznią od codzienności - a uwierzcie, nie ma nic lepszego od wanny pełnej ciepłej wody i książki pod ręką. Tak więc w tej sferze również podjęłam wyzwanie: przeczytam tyle książek, ile tygodni w roku, czyli 53 :) Jestem już przy trzeciej, postanowiłam po raz kolejny przeczytać Władcę Pierścieni!
Ale nie tylko książkami człowiek żyje, czasem miło po prostu obejrzeć film w towarzystwie bliskich i przy pięknym zapachu. Tutaj z pomocą przychodzą woski i małe świeczki Yankee Candle. Candy Cane Lane jest milusio słodki, ale to Icicles podbił moje serce! Nie odpędzę się już od tego zapachu, jest lepszy nawet od Novemver Rain!
A gdy muszę wziąć się do roboty, obudzić z otępienia lub gdy czeka mnie poważny wysiłek umysłowy, używam energetyzującego roll-ona aromaterapeutycznego, którego dorwałam za całe 17zł w TK Maxxie. Świetnie pobudza! :)

Jak wniosek z dzisiejszej notatki? Że nie tylko kosmetykami człowiek żyje! I choćby najlepszych używał to i tak pieniądze pójdą w błoto, jeśli nie zadbamy o nasze wnętrze. A wnętrze jest piękne, gdy zdrowy duch w zdrowym ciele :)
I od samego dążenia do celu człowiek jakiś szczęśliwszy się robi! Ostatnio usłyszałam, że promienieję :)

Trzymajcie się ciepło! Jaskółka

Wyzwanie blogowe #4: Życiowe inspiracje, do których wracam

W dzisiejszym małym spotkaniu mam Wam przybliżyć moje małe inspiracje, które znajduję w literaturze czy muzyce i do których chętnie wracam. Znowu wybór był trudny, bo przez moje krótkie życie zdążyło się przewinąć mnóstwo książek - czytam od 6 roku życia :) - a muzyką po prostu żyję. Jednak po zastanowieniu wybrałam książki i płyty, które mam w domku i do których faktycznie mam dostęp - by sięgnąć po nie w każdym możliwym momencie i wrócić się do przeżyć z nimi związanych.

Książki

Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że Silmarillion to książka, do której wracałam najczęściej. A to dlatego, że nigdy nie udało mi się jej przeczytać do końca! Jest to pozycja, której trzeba poświęcić się w całości, przeczytać od deski do deski jednym tchem. Jakiekolwiek oderwanie myśli skutkuje powrotem do początku czytania, gdyż strasznie łatwo jest się w niej pogubić. Gdy tylko skończę czytać Sezon Burz, mam zamiar zabrać się za nią - mam nadzieję - po raz ostatni, poznać w końcu zakończenie tej małej mitologi Śródziemia.

Carlosa Ruiza Zafóna uwielbiam za niesamowity klimat każdej jego powieści. Wprost uwielbiam Cień Wiatru, na pewno przeczytam go raz jeszcze, gdy tylko B. mi ją zwróci. Tymczasem przede mną Marina. Książka, która sprawiła, że płakałam jeszcze tydzień po jej przeczytaniu. A zaliczająca się ponoć do literatury młodzieżowej... Ją też chętnie pochłonę raz jeszcze, zabiorę ze sobą na wyjazd!

Last but not least... Sapkowski i saga o wiedźminie... ale nie tylko, inne jego książki również przeczytałam! Przez samą sagę przechodziłam już dwa razy, ale opowieść jest tak fenomenalna, związek Geralta z Yennefer tak burzliwy, a książka tak świetnie przepełniona prostym, a jednocześnie wyszukanym humorem, że przeczytam z chęcią po raz trzeci! Teraz czytam Sezon Burz i ze zdziwieniem stwierdziłam, że niezwykle mi brakowało języka Sapkowskiego. Prostolinijnego, niezwykle elokwentnego i wulgarnego. Cudo.

A wyżej figurują pozycje, które mają niezwykły wpływ na moje życie i na pewno przysłużą mi się jeszcze przez rok. Wszystko bowiem wskazuje na to, że będę poprawiać maturę. Tymczasem chciałam zapytać czy mam tutaj jakieś czytelniczki z Opola? Bo rok spędzę tam na chemii kosmetycznej :)

Muzyka

Jeśli chodzi o muzykę, mogłabym wymieniać i wymieniać... Znalazłam jednak cztery albumy, do których wracam i wracam. I wrócę nie raz, bo kawałki na nich zawarte wiele dla mnie znaczą!

W Nirvanie jestem zakochana od dziecka, a ich występ na MTV Unplugged po prostu porywa moje serce, za każdym razem, gdy je słyszę. Utwory z tej płyty towarzyszyły mi zarówno w ciężkich, jak i tych cudownych chwilach mojego życia, dlatego podchodzę do niej bardzo emocjonująco, zawsze trochę roztrzęsiona.

TSA pokochałam stosunkowo niedawno, głównie za teksty i mnóstwo emocji. Generalnie bardzo lubię starego dobrego polskiego rocka, a TSA najbardziej do mnie przemawia. Mogłabym tutaj jeszcze pokazać Wam Dżem, ale mam tylko na kasecie, a to wstyd przecież, w dzisiejszych czasach! :)

Flo po prostu miażdży głosem i do tego robi to wyśmienicie na żywo. Dlatego właśnie koncert z MTV Unplugged ze wszystkich płyt lubię najbardziej - tym bardziej, że mam dostępną płytę w formie audio, jak i nagranie z całego koncertu! Flo pokazuje na nim całą siebie, cały swój kunszt wraz z tymi cudnymi chórkami. Bajka! Kto nie słyszał, niech odpala zaraz!

The White Stripes to kolejny zespół, do którego podchodzę z ogromnym bagażem emocjonalnym, jednak w tym przypadku bardzo pozytywnym. Ten zespół związany jest z moim B., który mi go przedstawił. Pamiętam jak słuchaliśmy w kanciapie obłożonej kocami, obok perkusji, albo tańczyliśmy po raz pierwszy w moim pokoju do Apple Blossom - kawałka wtedy nie znałam, a zakończenie zupełnie mnie zaskoczyło. Nic Wam nie zdradzę, sami posłuchajcie :)

To by było na tyle moich prywatnych inspiracji. Znacie coś? :)
Zapraszam Was również na poprzednie dni blogowego wyzwania: pierwszy, drugi i trzeci!

Pozdrawiam ciepło! Jaskółka

Wyzwanie blogowe #3: Co lubię? Czego nie?

Dzisiejszy wpis ma nas zbliżyć jeszcze bardziej. Poznacie dzisiaj moje preferencję na różnych płaszczyznach, by portret Jaskółki mógł się lepiej zarysować w Waszej głowie. Jednak muszę przyznać, że choć temat jest łatwy, mam z nim sporo problemów, gdyż ciężko jest mi się jednoznacznie określić i zamknąć w 10. punktach. I zrobić to tak, by jeszcze ciekawie wyszło. W końcu dochodzę do wniosku, że zrobię to tak różnorodnie, jak tylko się da - byście mogły poznać mnie szerzej, od strony Wam nieznanej zupełnie.

Lubię...

1. Piękne, nietypowe zapachy. Lubię poznawać ciągle coś nowego, dlatego niesamowicie urzekają mnie zapachy niepowtarzalne, nieporównywalne. Takim pięknym zapachem jest mój ulubiony Pomegranate Noir od Jo Malone, który łączy w sobie nutę różowego pieprzu ze śliwką i niesamowitą świeżością. Ale również takim zapachem poszczycić się może kardamon, tymianek i miso!

2. Etniczne wzory! Im bardziej kolorowe, tym bardziej muszą być moje. Czasy ubierania się na czarno i tylko czarno mam dawno za sobą i obecnie chętnie chłonę każdy kolor!

3. Stan, który ogarnia mnie, gdy stoję na scenie i śpiewam. Nie chodzi tutaj o samą publiczność i fakt, że na mnie patrzą - chodzi raczej o ten stres i umiejętność jego opanowania. Czas jakby zwalnia i kontroluję każdy dźwięk, który wydobywam. Niesamowite uczucie i satysfakcja po takim występie!

4. Gdy książka pochłania mnie w całości. Do tego stopnia, że trzeba mną potrząsnąć, bym się oderwała. Oddaję się historii zupełnie, gdy tylko autor wyjdzie mi na przeciw. Najlepiej działa na mnie Sapkowski, Zafón i King.

5. Cuba Libre! Mój ulubiony drink. Postawicie mi Cuba Libre i macie mnie całą :)

6. Kuchnię tajską! Nie często mam okazję jej kosztować, ale naprawdę ją uwielbiam. Stanowi dla mnie idealne połączenie smaków, odpowiednią ostrość, słodkość i kwaskowatość.

7. Przesiadywać z moimi sierściuchami, a mam ich trochę! Dwa psy, trzy koty, na które mam uczulenie. Nie ma nic lepszego, jak zabawa ze zwierzakami.

8. Spontaniczność! Jeśli chcecie podbić moje serce, wystarczy, że okażecie się trochę zwariowani, trochę nie z tej ziemi :)

9. Chodzić w glanach i katanie. Ale na kolorowo :)

10. Zasuszać kwiaty, by zostały ze mną na dłużej.


Nie lubię...

1. Pietruszki, melona i ciepłego mleka!

2. Gdy jest za gorąco. I gdy jest za zimno. Gdy wieje wiatr i pada deszcz. Nie lubię burzy. Wybredna jestem strasznie.

3. Obcisłych spodni, bo mój tyłek wygląda wtedy jak baleron.

4. Piasku w majtkach.

5. Stać w kolejce.

6. Gdy mi się przypomina, że nie mam prawa jazdy. I że powinnam już go dawno zrobić. Jest mi dobrze bez, ma mi kto tyłek wozić, a mnie na samą myśl o siedzeniu za kółkiem mdli, słabo mi i dreszcze mam wszędzie!

7. Wymądrzania się blogerów. Nie lubię też "blogerów", do których to wymądrzanie jest skierowane, ale fala mądrości ludowej zalewającej blogi irytuje mnie jeszcze bardziej. Ludzi się zmienić nie da, a zwracając na nich uwagę rozsiewamy jedynie nienawiść po blogosferze. A przecież to takie miłe miejsce, po co nam to tutaj?

8. Płakać na filmach. A ja wiecznie płaczę na filmach.

9. Gdy głupie nuty wpadają mi w ucho i chodzą za mną cały dzień. A robią to często :(

10. Gdy kosmetyki wchodzą mi pod paznokcie. A że lubię długie paznokcie...

Zaglądałyście na dwa pierwsze dni wyzwania? Opowiadałam Wam skąd się wzięła nazwa Jaskółcze Ziele oraz dlaczego właściwie bloguję!

Pozdrawiam ciepło! Jaskółka

Wyzwanie blogowe #2: Dlaczego bloguję?

Pytanie zadane w temacie dzisiejszego wpisu drugiego dnia wyzwania, które rzuciła blogerkom Ula, wydaje mi się trochę nieadekwatne. Mam Wam napisać, że bloguję, bo lubię? Przecież dobrze wiecie, że tak jest. Lubię z Wami przebywać, czytać od Was porady czy z kolei pomagać Wam najlepiej jak tylko potrafię. Świat blogowy mi się podoba i z dnia na dzień chętnie wchodzę w niego głębiej, poznaję wspaniałe osoby, które to można wyliczać bez końca. Szczególny związek czuję z tymi osobami, które zaczynały blogowanie w tym samym okresie, co ja - i każda rocznica cieszy mnie ogromnie, więź jak z własną klasą, gdy wszyscy dostajemy promocję!

Ale takiej odpowiedzi się wszyscy spodziewacie, nieprawdaż? Więc na przekór, by poczuć, że dzisiejszy wpis faktycznie wnosi powiew świeżości, odpowiem na pytanie dlaczego właściwie zaczęłam blogować.

Moment założenia bloga był momentem zmiany w moim życiu na tle dbania o siebie. Taka to ze mnie była dziewczyna z trądzikiem, z włosami coraz bardziej zniszczonymi farbami chemicznymi - ale przecież podobało mi się, bo efekt mocny i efektowny - która to malowała tylko oczy, a o resztę nie dbała. Wkurzałam się na stan mojej cery, chodzenie do dermatologa, który przepisywał mi raz tabletki (nie retinole!), raz kremy, raz żele, męczył mnie stan moich włosów i fakt, że nie chciały się układać. Postanowiłam coś zmienić i wtedy ruszyłam do Internetu.

Nie, nie zaczęłam od Wizażu! Zajrzałam, to prawda, ale wyszukiwanie tam informacji na forach strasznie mnie męczyło, nie potrafiłam się odnaleźć w tysiącach porozpoczynanych, często nigdy nie kończących się wątków. Do dziś Wizaż kojarzy mi się z bałaganem i jeśli tylko mam możliwość korzystam z blogów. Tak więc właśnie moim pierwszym krokiem były blogi i vlogi. Największy wkład w postanie Waszej Jaskółki miały:

Zielony Koszyczek i Czarszka

Wielkie dziękuję za ich wspaniały wkład w domowe sposoby na mnóstwo pielęgnacyjnych dolegliwości, jak i wprowadzenie w naturalne kosmetyki. Gosia z Koszyczka sprawiła, że zaczęłam hennować, z Czarszką przerobiłam tysiące przepisów i do tego obie przyniosły mi mnóstwo uśmiechu. I nadszedł w końcu moment, w którym zapragnęłam takiej radości dla siebie!

Założyłam bloga, który miał być swego rodzaju pamiętnikiem, który będzie dokumentował moje pierwsze kroki w stronę naturalnej i świadomej pielęgnacji, mając nadzieję, że innym będzie łatwiej zacząć ją ze mną. Po roku blogowania moje włosy zmieniły się nie do poznania, są silne, grube i długie! Buźka, chociaż ciągle mnie wysypuje, ma lepszy koloryt, od dawna nie jest przesuszona, a ja sama nauczyłam się trzymać ją w ryzach.  Sporo jeszcze przede mną, bo ciągle się siebie uczę, ale jestem na bardzo dobrej drodze :)

W sumie, w takim małym podsumowaniu, mogę napisać: bloguję, bo udało mi się wyrobić systematyczność zarówno w dbaniu o siebie, jak i w organizacji samego bloga. Na początku sama nie wierzyłam, że tak daleko zajdę!

Jeśli jeszcze nie poznałyście historii nazwy bloga, zapraszam Was na pierwszy dzień wyzwania!

Pozdrawiam ciepło! Jaskółka

Wyzwanie blogowe #1: Historia nazwy mojego bloga!

Dzisiejsza notka jest spontaniczna, podpatrzona u innych. O wyzwaniu blogowym bowiem dowiedziałam się przypadkiem, właśnie w dzień, w którym się rozpoczyna :) Idea bardzo mi się podoba, tematy pomagają nawiązać fajną więź pomiędzy nami i możemy poznać się nieco lepiej!

Skąd więc Jaskółcze Ziele? Moja nazwa nie jest przypadkową nazwą wyciągniętą z zielnika. Swój początek miała w twórczości Sapkowskiego, mianowicie w sadze o wiedźminie. Jestem ogromną fanką cyklu i niejednokrotnie znajduję odniesienia do książki w swoim życiu codziennym, posłużyła mi nawet w prezentacji maturalnej :)
Wiedźmin miał w sobie trochę magii i umiał robić eliksiry. Eliksiry te robił między innymi z jaszczurczych języków, żabiego oka, mirtu i właśnie jaskółczego ziela.

Świat kosmetyków zawsze wydawał mi się nieco magiczny. Jakby nie patrzeć, ich tworzenie ma w sobie coś wyjątkowego, trzeba odpowiednio dobrać komponenty, wyważyć proporcje. Szczególnie, gdy bawimy się w takie małe tworzenie w domku, czy to wykorzystując zwykłe domowe przepisy, czy - robiąc mały kroczek w przód - komponując już coś własnego. I ta radość, gdy coś pod naszymi łapkami wychodzi!

Stąd w mojej główce pojawił się pomysł na połączenie światu kosmetyków z tym niezwykłym ziołem, które reprezentuje sobą szczyptę rytuału, nutkę tajemniczości i do tego jest również składnikiem kosmetycznym :)

Kto z Was bierze również udział w wyzwaniu blogowym? Chętnie poczytam :)

 Pozdrawiam ciepło! Jaskółka