Moje ulubione lakiery | Max Factor, Anny

Jeśli chodzi o paznokcie, jestem tutaj bardzo stała. Do niedawna od lat jeśli je malowałam, to tylko na czerwono. Miałam jakieś inne kolory, jednak z reguły lądowały na moich paznokciach kilka razy, po czym oddawałam lakier mamie. Za to kolekcją czerwieni mogłam się swego czasu pochwalić! Najbardziej lubiłam odcienie winne, ale też niejeden jaskrawy znalazł miejsce na moich paznokciach.

Gdy zaczęłam studia większość moich lakierów wyrzuciłam, robiąc porządki podczas pakowania i nie kupowałam ich zbyt wiele - większość i tak nie była w stanie przetrwać mojego laboratorium - czy to stałego kontaktu z detergentami, czy choćby z samym acetonem, który jak nie wyleje się mi, to koleżance - na moje ręce :):):). Z reguły nosiłam paznokcie "gołe", ale wypielęgnowane i w sumie długo nie czułam potrzeby malowania pazurków - mam je z natury mocne, grube i szybko rosnące. Nie miałam co narzekać na ich wygląd, więc jakoś tak bezlakierowo mi się żyło prawie rok.

Mój powrót do lakierów miał miejsce w wakacje - jakoś te wakacyjne słoneczko tak na mnie wpływa, że zawsze mam ochotę na kolory, czy to w makijażu, czy w ubraniach, czy właśnie na pazurkach. Moim ulubiony wakacyjnym lakierem jest Baby Blue z Flomara, który dopadłam w Bułgarii rok temu. Przepiękny majtuszkowy kolor, lecz niestety jakość średniawa. Na następne wakacje będę musiała znaleźć coś lepszego w tym cudnym kolorze - możecie mi coś polecić?

Przyzwyczajona do malowania pazurków, ale już bez chęci na malowanie ich w jasnoniebieski odcień (jak na jesień przystało) skorzystałam z promocji w Rossmannie i zakupiłam lakier z Max Factora w moim wymarzonym różanym odcieniu. Nie myślcie sobie, że był to łatwy wybór! Stałam przed szafą chyba z dwadzieścia minut, wahając się pomiędzy tym a odpowiednikiem Bourjois - który summa summarum wydał mi się zbyt różowy :):):) i wylądował z powrotem w szafie.

Drugi lakier, który Wam dzisiaj pokażę, Anny, dostałam na spotkaniu blogerek w Opolu. Właściwie dostałam praktycznie identyczny różany odcień, który kupiłam sobie dwa dni wcześniej, ale Monika była tak kochana, że wymieniła się na ten przepiękny, również wymarzony - odkąd zobaczyłam podobny na paznokciach Ewy Red Lipstick Monster... - zimny fiolet.

Oba kolorki są bardzo eleganckie, ale mają zupełnie inny charakter. Jestem im wierna od listopada, stosuję je zamiennie i praktycznie zawsze któryś z nich możecie znaleźć na moich paznokciach. Zdradziłam z nimi nawet swoją ulubioną ostatnimi czas czerwień z Golden Rose - z serii Rich Color, numerek 45 z pięknymi opalizującymi na niebiesko! drobinkami. Wyglądają pięknie zarówno na krótkich paznokciach i długich - które również nosze naprzemiennie, bo tak mi paznokcie rosną :)

 

Ten piękny różany odcień to 50 Candy Rose. Jest świetny praktycznie na każdą okazję. Marzył mi się od dawna, długo go szukałam i bardzo go lubię. Jestem wybredna jeśli chodzi o różowe odcienie, a ten jest idealny - nie jest różowy, jest różany, w ciepłym tonie. Nie jest krzykliwy, za to jest bardzo elegancki i kobiecy. Nie ma stroju, do którego by nie pasował. Na moich paznokciach - katowany laboratorium 3 razy w tygodniu - trzyma się około 5 dni, ładnie błyszczy przez jakieś 4. I po tych pięciu dniach znacznie bardziej przeszkadza mi odrost i zniszczenia nim spowodowane niż faktyczny wygląd lakieru. Nie pęka, powstające uszczerbki są spowodowane uszkodzeniem mechanicznym - tak jak ten, który widzicie na środkowym palcu, moja osobista wina :) Po tygodniu wymaga już zmycia i pomalowania na nowo.

Żeby uzyskać kolor taki jak na zdjęciu potrzeba 3 cienkich warstw. Jest całkiem rzadki - tak, że wygodnie się nim pracuje, a cienkie warstwy wysychają naprawdę szybko. Jest zaopatrzony w długi pędzelek o średniej długości, jest on elastyczny i szybko się nim maluje. I sprawnie, a ja w tym mistrzem nie jestem. Jest to chyba jedyny lakier, którym nie zalewam sobie skórek... tak często :)

To musiało być przeznaczenie. Wzdychałam do niego długo, ale nigdzie nie umiałam znaleźć idealnego odcienia. A on przyszedł do mnie sam. Anny 218.40 Undercover Show. To nie mógł być przypadek. 

Nasz związek jest bardzo burzliwy, momentami kocham go na zabój, ale też po tygodniu mi się nudzi i wracam do różanych ciepłych objęć. Odcień jest fenomenalny, zimny, również bardzo elegancki, ale znacznie bardziej charakterny. Kojarzy się z nowoczesnością i czymś wyniosłym. Jest to pewny siebie kolor i taką aurę tworzy wokół siebie. Jest jednak nieco mniej trwalszy od poprzednika, znacznie szybciej matowieje, przez co traci swoją niesamowitość - pewnie dlatego w pewnym momencie, po wielkiej miłości mi się nudzi :) Wytrzymuje w znośnym stanie około 4-5 dni, lubi się odpryskiwać na krawędziach paznokcia, ale też nie ma tendencji do pękania.

Konsystencję to on ma znacznie gęstszą i ciężko jest położyć go cienką warstwą. Do pełnego krycia potrzeba mu dwóch warstw, ale też trzeba znacznie dłużej poczekać aż zaschnie - dlatego najczęściej mam na nim odbicia różnego rodzaju, nawet po godzinie od malowania. Ma duży i szeroki pędzelek, z którym jakoś nie do końca umiem się dogadać, przez co albo mam zalane skórki, albo niedociągnięty lakier. Ale i tak go kocham :)

Na razie miłość do obu trwa, nie rozglądam się za innymi lakierami, nawet czerwieniami. Pewnie zmieni mi się dopiero z pierwszymi porządnymi przypływami ciepła, gdy zapragnę znowu kolorów. Do tego czasu, jak zwykle, na zmianę, raz zimny fiolet, raz różane ciepełko. Dzisiaj wybieram różany, tak akurat na walentynki.

Znacie któryś z moich ukochanych lakierów? Macie swoje odcienie, do których nieustannie wracacie?

Trzymajcie się ciepło! Jaskółka

Maskara Better Than Sex | Too Faced

Cześć kochani! Od jakiegoś czasu dzięki uprzejmości Sephory oraz wspaniałych organizatorek opolskiego spotkania blogerek w mojej kosmetyczce gości kultowa maskara Better Than Sex od Too Faced. Mam małego bzika na punkcie pięknie podkreślonych i podkręconych rzęs, a niespecjalnie lubię bawić się codziennie z zalotką i dodatkową szczotką do rozczesywania. Mam duże wymagania wobec maskary, ma nadać oku piękną oprawę z małym wkładem pracy wykonanej przeze mnie. Jesteście ciekawe czy Better Than Sex sprostała moim oczekiwaniom?

Opakowanie jest naprawdę zjawiskowe. Nie jestem zwolenniczką różu, mam do niego nawet małą awersję po dzieciństwie, w którym każda moja rzecz musiała być różowa :) Ale maskara prezentuje się naprawdę elegancko, a przy tym nie jest nudna. Przepięknie opalizująca metaliczna emalia w kolorze jasnego różu to coś, co pięknie prezentuje się na toaletce.

Nazwa nie do końca do mnie przemawia. Nie lubię promowania produktów seksem, irytuje mnie wciskanie seksualności w każdy aspekt naszego życia. Nie rozumiem tego podejścia, i tak nie przykładam zbyt wielkiej wagi do nazwy produktu - a niepotrzebne nawiązywanie do seksu nawet troszkę mnie zniechęca. Szkoda więc, że tak piękne opakowanie musi wielkimi literami mieć to nawiązanie zaznaczone.

Szczoteczka jest duża i kudłata. Z reguły lubię takie szczoteczki, mam duże oczy więc operowanie dużą szczoteczką nie sprawia mi problemu, nawet w kącikach oczu. Jeśli ma się wprawę, to dużą szczoteczką można pomalować rzęsy naprawdę w ekspresowym tempie, a właśnie na tym zależy mi codziennie rano. Niemniej jednak ta szczoteczka nabiera stanowczo za dużo produktu, który zaczyna się sklejać już na szczoteczce, dlatego gdy po raz pierwszy ją zobaczyłam miałam wobec niej obawy.

I objawy były jak najbardziej uzasadnione. Ciężko mi się pracuje z tym tuszem, bardzo łatwo skleja rzęsy i zbiera je w większe kępki, ponadto odnoszę wrażenie, że tusz jest ciężki i pokrywa rzęsy grubą warstwą. Stają się one wyraziste, ale kosztem objętości. Daje to w sumie dramatyczny efekt, a nie na takim zależy mi na co dzień. Oko ma być podkreślone, ale nie w sposób teatralny - a używam z reguły tylko jednej warstwy, dobrze wyczesanej.

Mam długie, choć proste rzęsy, całkiem gęste. Po wytuszowaniu ich maskarą Better Than Sex wydaje się ich być mniej, niż po wyczesaniu zwykłą maskarą z Kobo. Są one mocniej podkreślone, czerń wydaje się być bardziej czarna, lecz nie umiem przekonać się do tego efektu. Zdecydowanie nie jest lepsza od seksu.

O, widzicie jakie włoski na samej szczoteczce są posklejane?

Tusz jest dobry jakościowo, pomijając już fakt, że jest okropnie gęsty i trudno się z nim pracuje, by ładnie wyczesać wszystkie włoski. Trzyma się rzęs mocno, choć nie jest wodoodporny, kilka łez wzruszenia się go nie imają - ale ja też z reguły tuszuję jedynie górne rzęsy. Wytrzymuje cały dzień, nawet jeśli jest bardzo długi, nie kruszy się, rzęsy są tak samo intensywnie podkreślone jak po wyjściu. Z tym że nie utrzymuje ich podkręcenia tam długo, jak bym chciała. Podejrzewam, że przez jego gęstość rzęsy szybko się prostują. 

Dla porównania wrzucam Wam zdjęcie z mojego Instagrama z rzęsami wytuszowanymi naturalną maskarą z Lily Lolo. Jak tak teraz patrzę na to zdjęcie, to za nią tęsknię!

Maskarę Better Than Sex dostaniecie tutaj. Kosztuje 95zł.

Powiem szczerze, że jestem po uszy zakochana w ich czekoladowej paletce (przymierzam się do swatchy, jeszcze nigdy tego nie robiłam! Jakieś rady?), ale maskara to nie moja bajka - nie licząc opakowania; opakowanie to bardzo moja bajka! A jakie jest Wasze zdanie?

Trzymajcie się ciepło! Jaskółka

Piękna twarz z Make Me Bio

Cześć kochani! Ale się za Wami stęskniłam! U mnie wszystko w porządku, jedynie sesja mocno dała mi w kość. Dodatkowo zostawiłam kartę od aparatu w domku, a nie miałam głowy do tego by kombinować nowe zdjęcia. Na szczęście yerba, sporadyczne ćwiczenia by rozruszać zasiedziane ciałko (dosłownie 5-minutowe, by główka przestała boleć) i tona słodyczy pomogły mi przejść przez sesję z całkiem niezłym wynikiem - ale dodatkowymi 2 kilogramami. Jakby tego było mało, Tosiek schudł! Jak żyć? :):):)

Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, mam teraz dodatkową motywację, by moje dwa tygodnie w domku spędzić aktywnie. Wczoraj wieczorem, zaraz po powrocie wybrałam się z mamą do OSP na zumbę, a dzisiaj rano poćwiczyłam troszkę jogi, by rozruszać zakwasy, a następnie pobawiłam się trochę ze sztangą w pokoju brata. Nic specjalnego, 3 serie z pustą sztangą, ale satysfakcja ogromna!

Obiecałam też sobie, że przez najbliższe dwa tygodnie wyrobię sobie nawyk regularnego pisania, by w nowym semestrze odruchowo siadać do małego spotkania z Wami. Mam Wam tyle do opowiedzenia, tyle wspaniałych kosmetyków do pokazania!

Dzisiaj chciałabym zapoznać Was z moim zimowym kremem na co dzień, który nie tylko chroni mnie przed mrozem i zimnym brzydkim wiatrem, ale również trzyma w ryzach wszelkie niedoskonałości. Mowa o kremiku Beautiful Face od Make Me Bio dla cery problematycznej.

Make Me Bio mają cudowne opakowania i choćby tylko z tego powodu kosmetyki tej marki marzyły mi się od dawna. Beautiful Face wrzuciłam do koszyczka pod wpływem chwili, ponieważ skończył mi się mój Hydranov. Dostałam 60ml kremu w pięknym szklanym słoiczku, zaopatrzony w uroczy konopny sznurek. Kremik ma delikatny zapach olejku herbacianego, przypadł do gustu Tośkowi :)

Zaskoczyła mnie jego konsystencja! Jest to lżejsza wersja aptecznych maści, wystarczy dosłownie odrobina, by rozprowadzić go na całej twarzy, druga odrobina na szyję i dekolt. Jednak przy naszym pierwszym razie byłam bardzo niezadowolona, bo krem zostawia tłustawą warstewkę, pomimo naniesienia niewielkiej ilości oraz tego, że wchłania się do matu. Ponieważ mam skórę tłustą, warstwa - zgodnie z moimi przewidywaniami - sprawiła, że zaczęłam się przetłuszczać w szybkim tempie. 

Znalazłam jednak na niego sposób. Zostawiam go chwilę do wchłonięcia, a następnie - przed nałożeniem podkładu - pudruje go matującym pudrem z Lily Lolo. Prosty trik sprawił, że buzia przestała się przetłuszczać, a ja miałam szansę docenić działanie kremu. Niemniej jednak zimą moja skóra przetłuszcza się w znacznie mniejszym stopniu, wymaga ode mnie większego nawilżenia. Nie do końca jestem przekonana, że krem sprawdzi się, gdy dni zrobią się cieplejsze.

Kremik gości w mojej kosmetyczce jeszcze od czasu przedświątecznego, więc był ze mną w te najgorsze mrozy. Tłusta warstewka, którą tworzy na skórze, świetnie chroniła moją wrażliwą i naczynkową buźkę przed mrozem czy zimnym, dzięki czemu nie byłam zaróżowiona podczas spacerów. Ponadto świetnie koi podrażnienia, dlatego świetnie dogadywał się z moją wrażliwą cerą (jak już został poskromiony pudrem ;)).

Jeśli chodzi o jego działanie na trądzik - jestem jak najbardziej na tak! W grudniu moja buzia wyglądała naprawdę ładnie, była gładziutka i bez śladu nieprzyjaciół. Pogorszyło mi się w styczniu z powodu stresu, ale krem sprawiał, że wypryski szybko znikały z buzi. Obecnie mam ślad po jednym nieproszonym gościu, ale ranka szybko się goi. Skóra jest dobrze odżywiona i napięta, ma piękny naturalny blask - nic dziwnego, popatrzcie na skład!

Woda, gliceryna roślinna, emulgujący wosk NF (oliwa z oliwek i lipidy z soi i wosk pszczeli), organiczny olej słonecznikowy, oliwa z oliwek, olej makadamia, trójgliceryn kaprylowo-kaprynowy (emolient tłusty z frakcjonowanego oleju kokosowego) organiczne masło shea, kwas stearynowy, fenoksyetanol, guma ksantanowa, ekstrakt z gotu koli, ekstrakt z żurawiny, ekstrakt z truskawki, ekstrakt z cytryny, olejek herbaciany, ekstrakt z liści pomidora, olejek cytrynowy

Krem ma świetne działanie na wielu płaszczyznach, ale nie jest do końca przemyślany. Większość cer problematycznych jest mieszana, jak nie tłusta i tworzenie tłustego filmu w przypadku takiego kremu nie jest mile widziane. Wystarczyłoby żeby był troszeczkę lżejszy i skradłby mi serce.

Jeśli jednak nie macie problemów z nadprodukcją sebum, to gorąco go Wam polecam. Sama jeszcze nie wiem, czy spotkamy się ponownie. Mamy jeszcze sporo czasu ze sobą, przynajmniej na kilka następnych miesięcy - poobserwuję jak moja buzia się z nim dogaduje w cieplejsze dni :)

Krem kosztuje 44zł. Możecie go znaleźć tutaj.

Jakie są Wasze doświadczenia z Make Me Bio?

Trzymajcie się ciepło! Jaskółka